Wszyscy na pewno przeszliśmy w życiu kilka imprez integracyjnych. Może nawet zdarzyło ci się jakąś zorganizować. Na pewno więc znasz odwijanie papieru toaletowego i opowiadanie o sobie według liczby listków albo przerzucanie członków zespołu przez wysoko zawieszoną siatkę. Jeżą ci się włosy na karku na samą myśl o czymś takim? Wolisz zamiast tego wypróbować jakieś gry psychologiczne?
Czy w ogóle istnieją zabawne gry dla grupy, które spodobałyby się także bardziej introwertycznym członkom zespołu, przy których można się dobrze bawić i naprawdę zgrać zespół? Oto ciekawe gry psychologiczne, które sprawią ci frajdę, a przy okazji dowiesz się czegoś o sobie.
Spis treści
Jakie warunki powinny spełniać najciekawsze gry psychologiczne?
Jeśli chcesz grać w gry, które naprawdę coś zdradzą o innych, muszą one mieć sens, a każdy powinien móc pokazać się w nich takim, jaki naprawdę jest. Potrzebne jest do tego bezpieczne otoczenie, a każdy musi czuć się swobodnie wśród pozostałych. Oprócz tego, że ludzie powinni wyrazić siebie indywidualnie, gry powinny ich też skłaniać do tego, by pokazali się jako część grupy.
Jednym z podstawowych sposobów na to, jak być szczęśliwym, jest znajomość ludzi wokół siebie i silne więzi społeczne. I właśnie to powinny wspierać najlepsze zajęcia integracyjne. Wypróbuj te grupowe gry psychologiczne, które ci w tym pomogą. Dodatkową zaletą jest to, że to gry do pomieszczeń, więc można w nie grać także przy chłodniejszej pogodzie.
1. Uwięzieni na bezludnej wyspie
Nietypowa, prosta gra, która sprawdzi się zarówno na zapoznanie, jak i w zespołach, które już się znają.
Wyobraź sobie, że rozbijasz się na bezludnej wyspie i możesz zabrać ze sobą tylko 10 rzeczy. Pamiętaj, że będziesz tam długo zdany na siebie, więc wybieraj starannie. Gdy każdy ma już gotową własną listę, dobierzcie się w pary. Przedstawcie sobie nawzajem swoje rzeczy i wspólnie zdecydujcie, które 10 zostawiacie.
Po zredukowaniu listy połączcie pary w czwórki i znowu ograniczcie listę do 10 pozycji. Możecie kontynuować także w ósemkach, ale to już dość dużo osób. Na koniec przedstawcie pozostałym, co zabraliście ze sobą. Podczas negocjacji ostatecznej listy pytajcie o wewnętrzną motywację każdej osoby i o to, dlaczego chce zatrzymać właśnie tę rzecz, i spróbujcie dowiedzieć się o innych jak najwięcej.
2. Nigdy nie …
„Nigdy nie …” to zabawna gra polegająca na odkrywaniu szczegółów z życia innych. Osoba, która zaczyna, mówi, czego sama nigdy nie zrobiła, ale co jej zdaniem zrobił ktoś z pozostałych. Na przykład: „Nigdy nie zrobiłam sobie tatuażu”. Ci, którzy mają tatuaż, muszą krótko o nim opowiedzieć. Następnie pytanie zadaje kolejna osoba siedząca po prawej stronie tej, która zaczynała.
Jeśli czegoś naprawdę nikt nie zrobił, na przykład na stwierdzenie: „Nigdy nie dostałam mandatu za złe parkowanie” nikt się nie zgłosi, pytający musi wymyślić inne pytanie, aż znajdzie się przynajmniej jedna osoba, która może odpowiedzieć, że ona tak.
Świetne pytania to na przykład:
„Nigdy nie googlowałam własnego nazwiska.”
„Nigdy nie poszłam na imprezę bez bielizny.”
„Nigdy nie całowałam się z kimś, kogo nie znam.”
„Nigdy nie podobał mi się żaden mój nauczyciel.”
„Nigdy nie poszłam do pracy po zakrapianej nocy.”
„Nigdy nie ściągałam w szkole.”
3. Uroczysta kolacja dla …
Uroczysta kolacja przypomina grę „Uwięzieni na bezludnej wyspie”, tylko tym razem organizujesz uroczystą kolację. Najpierw każdy sam spisuje listę 10 gości, których chciałby zaprosić. Mogą to być osoby żyjące i zmarłe, znane i nieznane (ale ze znanymi gra się lepiej). Możecie się też umówić na postacie fikcyjne.
Wśród moich gości byliby:
- Stefan Zweig
- Malcolm Gladwell
- Isaac Asimov
- Andrzej Sapkowski
- Tony Hawk
- Maria Skłodowska-Curie
- Mary Anning
- Chris Hadfield
- Meb Keflezighi
- Saturnin
Następnie w parze musicie uzgodnić wspólną listę 10 osób. W czwórce to samo. Ewentualnie także w ósemce, a potem przedstawcie swoich gości pozostałym. Ja na przykład zdecydowanie upierałabym się przy obecności Saturnina. Ale zrozumiałabym, że Stefan Zweig nie musi być interesujący dla wszystkich.
Ta gra to także ciekawa autorefleksja, bo zastanawiając się, kogo zaprosić, możesz odkryć ciekawe rzeczy o sobie.
4. Nie wolno ci odpowiedzieć tak ani nie
To zabawna gra dla dwóch osób. Jedna zadaje pytania, a druga musi starać się odpowiedzieć inaczej niż tak lub nie. Oczywiście wszystkie pytania powinny zmierzać do tego, by zbić drugą osobę z tropu.
„Lubisz sery?” „Jestem uczulony na laktozę.”
„Znasz Diunę?” „Co to jest diuna?”
„Upiłeś się w zeszłym miesiącu?” „Od pół roku nie piję.”
„Chcesz, żeby ta gra już niedługo się skończyła?” „Strasznie lubię grać w gry.”
To zaskakująco trudne. Możecie liczyć, kto wytrzyma najdłużej, albo ustalić liczbę pytań, po której pytana osoba automatycznie wygrywa. Gra jest nie tylko zabawna, ale ludzie zwykle odpowiadają zgodnie z prawdą, więc sporo się o sobie dowiecie.
5. Psychiatra
Psychiatra to kolejna zabawna gra, w której jeden uczestnik wychodzi za drzwi, a wszyscy pozostali ustalają, na jaką chorobę cierpią. Gdy „psychiatra” wróci, wypytuje wszystkich pacjentów, dopóki nie zgadnie, co im dolega.
Uwierz mi, będziecie się świetnie bawić. Pacjenci mogą na przykład cierpieć na urojenie, że są superbohaterami. Gra może wtedy wyglądać tak:
Psychiatra: Jaki jest twój ulubiony kolor?
Pacjent: Czerwony obramowany złotym.
Psychiatra: Co robiłeś wczoraj?
Pacjent: Przebiegłem trzy maratony, pobiłem dwa gangi mafiosów i zatrzymałem asteroidę, zanim roztrzaskała Ziemię.
„Chorób” może być oczywiście mnóstwo, na przykład chroniczne mówienie prawdy, zakładanie nogi na nogę za każdym razem, gdy pacjent mówi, strach przed różowym kolorem, …
